ดินหลงเสวี่ยซา (龙血砂) หรือ ดินเลือดมังกร นักวิชาการหลายคนจัดให้อยู่ในกลุ่มเดียวกับดินเจี้ยงพัวหนี (降坡泥) แต่หากพูดกันตามประเภทดินแล้ว หลงเสวี่ยซาก็ยังคงอยู่ในกลุ่มของดินแดงหงหนี (红泥) ซึ่งดินชนิดนี้เพิ่งขุดพบเมื่อปี 2007 บริเวณเนินหมายเลข 3 ของเหมืองหวงหลงซาน

ลักษณะแร่ดิบจะเป็นสีแดงสดและแข็งมาก เมื่อนำไปตรวจพบว่ามีค่าออกไซด์ของเหล็ก (Fe₂O₃) สูงถึง 23.46% แม้จะบดเป็นผงละเอียดก็ยังขึ้นรูปได้ยาก ต้องใช้ดินตัวอื่นผสมเข้าไปด้วยเพื่อช่วยในการยึดเกาะเนื้อดิน ดังนั้น ถ้าเจอป้านชาที่ระบุว่าเป็นดินหลงเสวี่ยซาแล้วบอกว่าใช้ดินหลงเสวี่ยซาเพียว ๆ ไม่ผสมดินชนิดอื่น อันนี้ให้ตีเก๊ไว้ได้เลย

เมื่อเผาที่อุณหภูมิต่างกัน สีที่ได้จะแตกต่างกันมาก มีตั้งแต่แดงสว่าง แดงเข้ม ไปจนถึงแดงอมน้ำตาล อีกทั้งยังมีปัจจัยเรื่องประเภทดินที่นำมาใช้ผสมด้วย ซึ่งอาจจะให้เฉดสีที่ต่างออกไปอีก เช่น..

ถ้าต้องการชิ้นงานสีแดงเข้มหลังการเผา จะผสมดินจื่อหนี (紫泥) เข้าไป
ถ้าต้องการชิ้นงานสีแดงสว่างหลังการเผา จะผสมดินจูหนี (朱泥) หรือ ดินหงหนี (红泥) เข้าไป
ถ้าต้องการชิ้นงานสีแดงอมส้มนิด ๆ จะผสมดินเจี้ยงพัวหนี (降坡泥) เข้าไป
ฯลฯ

แต่ที่กล่าวมาก็ไม่ใช่สูตรตายตัว ขึ้นกับผู้ผลิตแต่ละเจ้าด้วยว่าต้องการสีดินหลังเผาเสร็จแบบไหน ก็เลือกผสมดินตามสูตรของตัวเอง รวมถึงอุณหภูมิและระยะเวลาในการเผาก็มีผลด้วยเช่นกัน

การเผาที่อุณหภูมิสูงจะทำให้ผิวดินเกิดจุดดำจำนวนมาก อุณหภูมิในการเผาที่เหมาะสมคือประมาณ 1,160-1,200 องศาเซลเซียส ซึ่งจะให้สีแดงจีน / Chinese Red / 中国红 (จงกั๋วหง) อันเป็นเอกลักษณ์

แถมเรื่องเล่าทิ้งท้ายไว้หน่อย คือตอนที่ขุดพบดินหลงเสวี่ยซาครั้งแรกนั้น เจ้าหน้าที่เหมืองอาวุโสท่านหนึ่งซึ่งทำงานในเหมืองหวงหลงซานมาทั้งชีวิต บอกว่า นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเพิ่งเคยเห็นแหล่งแร่สีแดงเข้มแบบนี้ กล่าวได้ว่า นี่คือการขุดพบสายเลือดของมังกร นั่นจึงเป็นที่มาของชื่อดิน “หลงเสวี่ย” ที่แปลว่า เลือดมังกร และชาวเจียงหนานเชื่อว่า “เลือด” สื่อถึงความรุ่งเรืองและความเป็นสิริมงคล ดังนั้น การใช้ป้านดินชนิดนี้ก็จะนำโชคลาภและความเป็นสิริมงคลมาให้นั่นเอง